„Nie uciekniesz stąd. Poetycka mapa Polski” – spotkanie z Jakubem Kornhauserem

Antologię „Nie uciekniesz stąd. Poetycka mapa Polski” pod redakcją Jakuba Kornhausera opublikowało Wydawnictwo Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu. Ze wstępu:

Powodów, dla których poetki i poeci decydują się zwrócić uwagę na to, co lokalne, okoliczne, wystające zza węgła, niknące
w chaszczach lub po prostu mijane podczas spaceru z psem, jest mnóstwo. Wiadomo, że pisanie z oglądu sprawdza się, gdy chcemy schwycić kawał rzeczywistości i dać mu zaistnieć w nowym kontekście, najchętniej pośród wielu innych puzzli przeniesionych z najróżniejszych stron. Przydaje się też, jeżeli interesuje nas szczegół – raz zwyczajny jak wyszczerbiony drogowskaz, raz dziwniejszy, w stylu powykręcanych budowli niczym z kosmosu – a także kiedy wolimy pogmerać w poszukiwaniu doraźnych lub trwałych tożsamości i w sukurs przychodzi nam zaczepienie się o hak konkretu […]. Rozdziały niniejszej książki poświęcone są dzielnicom lub częściom miast (od Wrocławia po Tomaszów Lubelski), miejscowościom większym lub mniejszym (którym przyglądamy się zgodnie z kartograficzną logiką – z zachodu na wschód lub z południa na północ), dodatkowo Krakowowi i Warszawie w osobnych segmentach, a także rzekom, bo te, choć zawsze cieszyły się popularnością (vide klasyczny »rów z mętną wodą zwany Wisłą«), obecnie przeżywają poetyckie (chyba fortunne) oblężenie. W odróżnieniu od prac nad poprzednimi antologiami dla WBPiCAK-u (poematu prozą i poezji obiektywistycznej), tym razem nie starałem się stosować sztywnych ram genologicznych ani historycznoliterackich. Ciekawiło mnie natomiast, czy uda się »zapełnić« całą mapę Polski wierszami – przynajmniej na poziomie województw, regionów lub charakterystycznych miast.

Podczas spotkania porozmawiamy o gęstości „zawierszowania” naszego kraju, a więc o tym, który region Polski jest najbardziej poetycki i czy któryś jest niedoreprezentowany. Nie zabraknie też miejsca na dyskusję o sensowności i trudności zbierania poezji w antologie ani na pytania o to, jak wygląda praca redaktora takiego tomu.

Jakub Kornhauser (ur. w 1984 r.) – poeta, eseista, tłumacz, redaktor, literaturoznawca. Współzałożyciel i pracownik Ośrodka Badań nad Awangardą przy Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, adiunkt na Wydziale Filologicznym UJ. Opublikował osiem książek poetyckich, ostatnio „Lata z jamnikiem” (2024). Autor i redaktor monografii naukowych, m.in. „Niebezpieczne krajobrazy. Surrealizm i po surrealizmie” (2022), a także książek eseistycznych, m.in. „Lotne finisze” (2023). Redaktor antologii i opracowań, np. „Żeby ten wiersz był pudełkiem zapałek. Obiektywizm w polskiej poezji” (2023) oraz „Pośrodku dzikiego boiska. Antologia wierszy poetek i poetów Złotego Środka 2005–2024” (2024). Przekładał lub współprzekładał na polski m.in.: książki Dumitru Crudu, Claudiu Komartina, Gherasima Luki, Henriego Michaux, Gellu Nauma, Miroljuba Todorovicia, ostatnio „Warglify” Perrine Le Querrec (2025). Zastępca redaktora naczelnego czasopisma naukowego „Romanica Cracoviensia”, redaktor prowadzący czterech serii wydawniczych. Laureat m.in. Nagrody im. Wisławy Szymborskiej (2016) za „Drożdżownię” i Nagrody Znaczenia (2021) za „Premie górskie najwyższej kategorii”. Juror Nagrody Literackiej Gdynia. Mieszka w Krakowie.

Serdecznie zapraszamy!