Biuletyn Polonistyczny

Wydarzenie

Data dodania: 04.01.2018
Data wydarzenia: 21.06.2018 - 22.06.2018

Niedokończona wojna? Doświadczenie I wojny światowej i konstruowanie polskości

Typ wydarzenia:
Konferencja
Miejscowość:
Berlin

Centrum Badań Historycznych Polskiej Akademii Nauk w Berlinie zaprasza do namysłu nad tym, jak I wojna światowa wpłynęła na konstruowanie, rekonstruowanie i dekonstruowanie polskości. Refleksja zogniskowana będzie wokół zagadnień związanych z procesami tworzenia i przeobrażania tożsamości społeczeństwa polskiego, w tym również procesów tzw. wędrujących tożsamości. Niemniej ważne jest, jak „nowa polskość” postrzegana była z zewnątrz, głównie przez Niemców i Rosjan. Organizatorzy zachęcają do rozważenia następujących problemów szczegółowych:

  • postawy społeczeństwa polskiego w czasie działań wojennych; chodzi zarówno o postawy wobec znanych wydarzeń, jak i tych, które w badaniach były marginalizowane lub zupełnie nieobecne, jak udział w widowiskach politycznych, ceremoniach pogrzebowych, rekonstrukcjach historycznych, świętach czy politycznych demonstracjach;
  • zdarzenia z lat 1914-1920 konstruujące / wzmacniające polskie poczucie narodowe versus wypierane z kanonu narodowego; ich współczesna recepcja i znaczenie dla poszerzenia pola badań naukowych;
  • „ikony” i „zdrajcy”, czyli biograficzne dylematy wyborów tożsamościowych; tu propozycja odniesienia, np. do doświadczeń Aleksandra Brücknera, Feliksa Konecznego, Ferdynanda Ossendowskiego, Róży Luksemburg, Juliana Marchlewskiego, Jakuba Jasieńskiego, Witolda Gombrowicza, Witolda Hulewicza, Eugeniusza Romera i Michała Römera, Andrzeja i Stanisława Szeptyckich, Mariana i Tadeusza Kantorów (mogą być też inne propozycje);
  • zapomniani „inni”: postawy tożsamościowe, np. kobiet, chłopów w czasie wojny;
  • Polacy widziani z zewnątrz, np. perspektywa Izaaka Babla, Hansa Hartwiga von Beselera, Alexandera Döblina, hrabiego Hutten-Czapskiego, itp.;
  • dyskurs martyrologiczny i pacyfistyczny jako alternatywy do dominującej opowieści niepodległościowo-bohaterskiej;
  • związki między doświadczeniem wojny i przemocy a doświadczeniem estetycznym i wynikające z tego zmiany w sztuce i literaturze polskiej po 1918 roku;
  • sposoby, w jaki wojna przetrwała w sztuce, teatrze, literaturze w XX i XXI wieku pozwala zadać pytanie o pamięć i jej wizualną reprezentację; niebagatelną rolę odegrał w tym film, jako nowe medium dokumentacji wojny, które de facto wraz z nią zaistniało i się rozwijało; istotne z punktu widzenia kreowania, czy kształtowania tożsamości było powstanie państwowych instytucji kultury, archiwów, muzeów itp., dzięki czemu zmieniła się również funkcja sztuki, głównie literatury.

Konferencja będzie prowadzona w językach: polskim, niemieckim i angielskim w tłumaczeniu symultanicznym.

Zgłoszenia (do 2000 znaków ze spacjami) wraz z krótkim biogramem można nadsyłać do 31 stycznia 2018 r. na adres: malgorzata.stolarska-fronia@cbh.pan.pl.

Informacje

Adres:
Majakowskiring 47, 13156 Berlin
Termin zgłaszania prelegentów:
31.01.2018

Zobacz także

30.03.2017

Inteligenckie rozrachunki lat 1914–1921

Kontynuując tradycję spotkań naukowych poświęconych fenomenowi literatury i kultury lat I wojny światowej, serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału w kolejnej konferencji z tego cyklu, zatytułowanej Inteligenckie rozrachunki lat 1914–1921, którą w dniach 19–20 czerwca 2017 roku organizuje Katedra Modernizmu Polskiego Wydziału Nauk Humanistycznych UKSW.

05.02.2017

Trzecie pokolenie. Postpamięciowe skutki II wojny światowej i Zagłady

Choć od zakończenia II wojny światowej minęło ponad 70 lat, skutki tego wydarzenia, podobnie jak innych, bezpośrednio z nim związanych, są nadal odczuwalne. Podczas gdy faktyczni ich świadkowie coraz liczniej odchodzą, traumatyczne wydarzenia i ich konsekwencje stają się przedmiotem narracji tworzonych przez tych, którzy doświadczyli ich wyłącznie w formie zapośredniczonej. O drugiej wojnie światowej i Zagładzie opowiadają już niemal wyłącznie kolejne generacje.

07.09.2016

Tradycje o wojowniku w kulturze historycznej średniowiecza

W średniowiecznych wyobrażeniach ludzie miecza – prości wojownicy, rycerze czy też wielcy bohaterowie – często zajmowali miejsce zaszczytne. Sławni i wybitni, jak Roland, byli naśladowani. Opowieści im poświęcone pełniły specyficzną funkcję – kształtowały wzorce postępowań, egzemplifikowały cechy, którymi mieli charakteryzować się uczestnicy średniowiecznych bitew. Każda z tych postaci, wymodelowanych przez autorów opowieści, uosabiała cechy godne naśladowania, albo też – jak w przypadku zhańbionych tchórzy i zdrajców – zachowania godne potępienia. Tematem organizowanej przez nas konferencji są sposoby prezentacji bohaterów i antybohaterów – zarówno rzeczywistych, jak i fikcyjnych – w kulturze średniowiecznej Polski oraz Europy kręgu łacińskiego. Zależy nam na zademonstrowaniu, jak opowieści o wojownikach wchodziły w obręb historycznej świadomości społeczeństw średniowiecznych. Interesuje nas mechanizm działania mitów bohaterskich, który doprowadził do tego, że Starkadr, Teodoryk Wielki czy Attyla zastąpili w średniowiecznym świecie antycznych herosów. Warto przyjrzeć się również tym postaciom, które splamiły się tchórzostwem, uciekły z pola bitwy, zdradziły swych panów lub nawet podniosły rękę na swych władców. Chcemy możliwie najszerzej spojrzeć na elementy konstruujące tożsamość wojowników, również poprzez przykłady postaw antyheroicznych.

09.02.2018

Książka, prasa, radio, film i biblioteki w kształtowaniu dziedzictwa kulturowego II Rzeczypospolitej

Szczegółowa tematyka konferencji przedstawia się następująco:

Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywanena Twoim dysku, zmień ustawienia swojej przeglądarki. Sprawdź informacje o plikach cookies.