Dziennikarstwo obywatelskie: teoria – praktyka – edukacja

Współczesne media – zarówno tradycyjne, jak i cyfrowe, obejmujące różnorodne formy przekazu: tekstowe, wizualne, dźwiękowe i multimodalne – w sposób dynamiczny przekształcają sposoby, w jakie komunikujemy się, postrzegamy świat i rozumiemy język. Zacieranie granic między mową a pismem, intensywny rozwój technologii cyfrowych i sztucznej inteligencji, personalizacja przekazu, memizacja dyskursu oraz ekspansja języka wizualnego i emocjonalnego sprawiają, że nasze praktyki komunikacyjne ulegają głębokim przeobrażeniom. Język staje się coraz bardziej płynny, hybrydyczny i kontekstowy – przenika między sferą prywatną a publiczną, między komunikacją codzienną, edukacyjną i medialną, między tekstem a obrazem.

Zespół ds. badań nad współczesną kulturą literacką Uniwersytetu Bielsko-Bialskiego zaprasza na III edycję konferencji naukowej Współczesna kultura literacka:  Zjawiska i praktyki związane ze współczesną kulturą literacką dzieci i młodzieży, organizowaną we współpracy z Pracownią Badań nad Procesem Twórczym Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego pod patronatem czasopisma naukowego „Media i Społeczeństwo”, Miesięcznika społeczno-kulturalnego „Śląsk”, Regionalnego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli „WOM” w Bielsku-Białej, Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej w Bielsku-Białej oraz Towarzystwa Nauczycieli Bibliotekarzy Szkół Polskich Oddział w Bielsku-Białej.

Instytut Nauk o Literaturze Polskiej i Katedra Literatury Porównawczej Uniwersytetu Śląskiego zapraszają 25 października 2016 r. o godz. 15:00 na starter Otwartych Spotkań Dyskusyjnych zatytułowany Strajk kobiet. I co dalej? O języku fanatyzmu, prawach kobiet i obywatelskim oporze W spotkaniu wezmą udział: dr hab., prof UŚ Tomasz Pietrzykowski (Prorektor UŚ) dr Anna Zawadzka (PAN Warszawa) Marta Piotrowska (śląska aktywistka) Spotkanie poprowadzi dr hab. Anna Kałuża Sala Rady Wydziału Filologicznego (V piętro) plac Sejmu Śląskiego 1 Katowice

Milan Kundera uważał, że szybkość jest „formą ekstazy, którą rewolucja technologiczna złożyła człowiekowi w darze” (Kundera 1997, s. 5). Żyjemy w świecie, w którym informacja dociera do nas szybciej niż kiedykolwiek wcześniej. Jednocześnie coraz trudniej odpowiedzieć na podstawowe pytanie: czy możemy jej ufać? Algorytmy decydują o tym, jakie treści zobaczymy. Media społecznościowe przyspieszają ich rozpowszechnianie. Sztuczna inteligencja pozwala tworzyć coraz bardziej przekonujące obrazy, nagrania i teksty. Neil Postman twierdził, że „nie postrzegamy [...] rzeczywistości [...] jaką «ona» jest, ale [przez to], jakimi są nasze języki. A naszymi językami są nasze media. Nasze media są naszymi metaforami. Nasze metafory tworzą treść kultury”(Postman 2002, s. 34-35). W efekcie granica między informacją, opinią, manipulacją a fałszem staje się coraz mniej wyraźna. Dlaczego wierzymy w fake newsy? W jaki sposób pseudonauka zdobywa wiarygodność? Czy algorytmy wzmacniają nasze przekonania i zamykają nas w informacyjnych bańkach? Jak sztuczna inteligencja zmienia oblicze dezinformacji? Czy w erze algorytmów oraz sztucznej inteligencji potrafimy jeszcze świadomie wybierać, w co i komu wierzymy? I przede wszystkim – jak odnaleźć prawdę w świecie, w którym fałszywa informacja może wyglądać bardziej wiarygodnie niż prawdziwa? I czy istnieje jeszcze coś takiego jak prawda?