Biuletyn Polonistyczny

Rozprawa doktorska

Data dodania: 13.09.2018

Milczenie i nieobecność. Figury podmiotowości w twórczości Samuela Becketta

Autor:
Miejscowość:
Kraków
Promotorzy:

Rozprawa jest próbą prześledzenia przemian figur podmiotowości w dziele Samuela Becketta. Przedmiotem pracy są zarówno teksty prozatorskie, jak i poetyckie czy dramatyczne.

Główne odniesienia teoretyczne stanowią filozofia Theodora W. Adorno oraz Maurice`a Blanchota. Pierwszy z myślicieli pozwolił zobaczyć te utwory w perspektywie dialektycznego procesu wydobywania przeciwieństw, jaki zachodzi w relacji pomiędzy świadomością i literaturą jako dziełem sztuki oraz przez prymat epistemologicznie zorientowanej zasady krytycznej, drugi – odnaleźć w nich mało ortodoksyjną ontologię. U obydwu autorów pojawiał się ten sam podstawowy wątek negatywności, który zbliżył ich do autora „Jak jest”. Te dwie perspektywy, którymi pragnąłem się posłużyć jako modalnymi ramami mojego wywodu, stały się okazją do tego, ażeby spróbować uchwycić podstawowe dla mnie kategorie milczenia i nieobecności, emblamatycznie określające pisarstwo Samuela Becketta.

Informacje

Data otwarcia przewodu:
16.02.2004
Termin zakończenia pracy:
29.09.2008

Powiązane z pracą


Zobacz także

05.06.2015

Podróże epistemologiczne, podróże metafizyczne.O wczesnych powieściach Samuela Becketta

Celem pracy jest dokonanie wieloaspektowego oglądu pierwszych czterech powieści Samuela Becketta ("Sen o kobietach pięknych i takich sobie", "Murphy", "Watt" i "Mercier i Camier") wraz z powiązanym z pierwszą z nich zbiorem opowiadań "More Pricks than Kicks". Praca składa się z czterech rozdziałów, w których omawiam każdą z czterech, będących jej zasadniczym przedmiotem powieści, w kolejności chronologicznej względem ich powstawania, albowiem chronologia ukazywania się powieści drukiem znacznie różni się od kolejności ich pisania. 

09.04.2020

Współczesne strategie w poetyce reklamy jako wyznaczniki jej możliwej autonomiczności. Próba ujęcia krytycznego

______________________

07.01.2019

Przestrzeń w „Oziminie”, przestrzeń „Oziminy” Wacława Berenta

Aleksandra Wojtowicz w rozprawie doktorskiej Przestrzeń w „Oziminie”, przestrzeń „Oziminy” Wacława Berenta formułuje tezy dotyczące nowego spojrzenia na problem przestrzeni w twórczości Berenta. Praca jest polemiką z tezami badaczy, którzy wskazywali na niemożność odtworzenia przyległości miejsc, labiryntowość i brak logiki przestrzennej w powieści.

15.11.2018

Tadeusz Czapczyński (1884-1958) – pedagog – literaturoznawca – literat

Książka Tadeusz Czapczyński (1884-1958) – pedagog – literaturoznawca – literat wyrasta z potrzeby podjęcia namysłu i utrwalenia doniosłych osiągnięć dziś nieco zapoznanego polonisty. Jego losy stanowią egzemplifikację dziejów polskiej inteligencji, żyjącej pod zaborami, działającej w wyzwolonej Polsce w okresie dwudziestolecia międzywojennego oraz doświadczającej zmian ustrojowych po 1945 roku.

Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywanena Twoim dysku, zmień ustawienia swojej przeglądarki. Sprawdź informacje o plikach cookies.