Biuletyn Polonistyczny

Wydarzenie

Data wydarzenia: 28.05.2016 - 29.05.2016
Data dodania: 30.03.2016

(Bez)kres paradygmatu. Nowoczesność w romantyzmie - romantyzm w nowoczesności / Ogólnopolska interdyscyplinarna konferencja naukowa

Typ wydarzenia:
Konferencja
Miejscowość:
Kraków
Organizatorzy:
Grupy docelowe:
Studenci, Doktoranci, Samodzielni Pracownicy Naukowi

Organizatorzy konferencji - Katedra Historii Literatury Oświecenia i Romantyzmu, Katedra Krytyki  Współczesnej oraz Katedra Teorii Literatury Uniwersytetu Jagiellońskiego - pragną zachęcić uczestników do odpowiedzi na pytanie  postawione przez Arkadiusza Bagłajewskiego we wstępie do książki  "Obecność romantyzmu":
„Czy romantyzm – rozumiany jako formacja, światopogląd, sposób  odczytania i rozpoznawania świata przez jednostkę pragnącą głębokiej  zmiany rzeczywistości – jest jeszcze obecny we współczesności?"
Wspólnie z badaczami różnych dyscyplin wiedzy chcielibyśmy zastanowić  się, jak we współczesności przejawiają się ślady, znaki pozostawione  przez dziedzictwo romantyzmu.
Mając świadomość, że dziedzictwo to nie może być zamknięte tylko w  formule romantycznego paradygmatu patriotyczno-martyrologicznego,  chcielibyśmy wejść w dialog o relacjach romantyzmu z nowoczesnością na  wielu płaszczyznach.
Interesują nas również najważniejsze pytania, problemy i wyzwania  stojące przed badaczami mierzącymi się z romantyczną tradycją, a także  przebieg procesu szukania odpowiedniego języka mówienia nowoczesnego o  romantyzmie i mówienia o nowoczesności romantyzmu.
Do dyskusji zapraszamy literaturoznawców, kulturoznawców, historyków,  socjologów, religioznawców, jak również innych przedstawicieli nauk  humanistycznych, społecznych i ścisłych zainteresowanych problematyką  żywotności romantycznego dziedzictwa.

Proponowane zagadnienia badawcze:
  - doświadczenie nowoczesności zapisane w twórczości romantyków (np. w  zetknięciu z najnowszymi zdobyczami cywilizacji, myśli społecznej i kulturowej)
  - filozoficzne uwikłanie romantyków w nowoczesne pojmowanie istoty  człowieczeństwa
  - romantycy – jako awangarda tendencji nowoczesnych (literatura,  filozofia, sztuka, ekonomia, pedagogika)
  - romantyzm jako „inna nowoczesność"
  - romantycy jako modernizatorzy języka
  - reinterpretacje twórczości pisarzy należących do kanonu  romantycznego
  - wpływ romantyzmu na literaturę współczesną
  - wpływ romantyzmu na kulturę popularną (film, muzyka, gry, inne formy  artystycznego wyrazu)
  - współczesne wizerunki czołowych romantyków
  - inspiracje romantyczne w historii idei
  - wpływ idei romantycznych na życie społeczne
  - stosunek różnych pokoleń literackich do dziedzictwa romantyzmu (np.
     programowe zmagania z romantyzmem Miłosza, Świetlickiego)
  - obecność paradygmatu romantycznego w wypowiedziach  krytycznoliterackich po 1989 r.

Pytania badawcze:
  - Czy możliwe jest przepisanie historii literatury polskiego  romantyzmu?
  - Czy istnieje zagrożenie przesadnej modernizacji romantyzmu?
  - Jak można czytać romantyzm, korzystając z języka nowoczesnej teorii  (nowoczesnych teorii)?

Zaproponowane zagadnienia nie wyczerpują puli możliwych tematów.
Zachęcamy więc do formułowania własnych pomysłów.

Informacje

Data zgłaszania prelegentów:
29.04.2016 21:30
Data zgłaszania uczestników:
29.04.2016 21:30
Data dodania:
30 marca 2016; 13:37 (Andrzej Juszczyk)
Data edycji:
1 października 2016; 19:07 (Mariola Wilczak)

Zobacz także

22.02.2017

(Bez)kres romantyzmu. Nowoczesność w romantyzmie - romantyzm w nowoczesności/ II Ogólnopolska Interdyscyplinarna Konferencja Naukowa

22.11.2018

Romantyzm polski i romantyzmy europejskie: Romantyk jako czytelnik / II Sympozjum im. Zofii Trojanowiczowej

Instytut Filologii Polskiej UAM zaprasza na II Sympozjum im. Zofii Trojanowiczowej, pt. "Romantyzm polski i romantyzmy europejskie: Romantyk jako czytelnik", które odbędzie w dniach 26-28 listopada 2018 r. w Salonie Mickiewicza (Collegium Maius).

05.12.2016

Stulecie Norwida. Dwudziestowieczny rezonans myśli i języka poety (1). IX Colloquia Romantyczne

Norwid, jego twórczość artystyczna i myśl: estetyka, antropologia, problemy społeczne, narodowe, historiozoficzne, teologiczne, w dwudziestym wieku stanowią ustawiczne źródło odniesień. Świadczą o tym teksty poetów i prozaików, publicystów i filozofów, sytuacje z życia społecznego i wreszcie – nauki literaturoznawcze. Pozostając pisarzem domagającym się wyraźnego aksjologicznego samookreślenia odbiorcy, staje się patronem (źródłem postaw i myśli) różnorodnych, często odmiennych orientacji antropologicznych, a także różnorodnych propozycji literackich i artystycznych. Cząstkowo i fragmentarycznie stan taki bywał zauważany i opisywany, ale dotychczasowe próby jego bardziej naukowego ujęcia nie prowadziły jeszcze do pytań zasadniczych, uwzględniających całość zjawiska, dążących do zrozumienia jego częstotliwości i intensywności, i wyprowadzenia z tego rozumienia wniosków o charakterze polskiej literatury (zatem i kultury) dwudziestego wieku, weryfikowalne zasady jej rozwoju.

17.07.2017

Być artystą i mówić o artyście. W kręgu problematyki artystowskiej w niemieckich i polskich tekstach kultury

Zdefiniowanie pojęcia ‚artysta’ (w niemieckojęzycznym kręgu kulturowym słowo ‚Künstler’ oznacza człowieka tworzącego kreatywnie dzieła sztuki, w szerokim tego słowa znaczeniu), określenie jego pozycji w polu sztuki nie jest łatwym przedsięwzięciem. Postać artysty pociąga za sobą cały kompleks zróżnicowanych problemów, począwszy od indywidualnych uwarunkowań osobowości twórcy, poprzez czynniki wpływające na jego rozwój, często ambiwalentną kwestię talentu jako specjalnego daru lub też przekleństwa; analiza tej postaci opiera się niemal zawsze na relacji artysta a społeczeństwo i stosunku do własnej twórczości. Mnogość zagadnień nie ułatwia dotarcia do odpowiedzi i implikuje ich subiektywizm.

Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywanena Twoim dysku, zmień ustawienia swojej przeglądarki. Sprawdź informacje o plikach cookies.