Статья / интервью
GRANASLAVIC 2019, "Jornadas Andaluzas de Eslavística”
Konferencję slawistyczną, która odbyła się w dniach 9–11 lipca 2019 na Wydziale Tłumaczenia Uniwersytetu w Grenadzie w Hiszpanii, można bez wahania określić mianem jednego z najgorętszych wydarzeń naukowych tego lata. Atrakcję stanowiło nie tylko miejsce – nie bez kozery stare przysłowie hiszpańskie głosi, że kto nie widział Grenady, ten nie widział niczego, ale również tematyka – należy bowiem zwrócić uwagę, że ostatnia konferencja organizowana przez sekcję filologii słowiańskich tamtejszego uniwersytetu odbyła się w 2014 r. – i kto wie, czy nie dane nam będzie czekać na kolejną edycję następnych pięć lat?
Konferencja odbywała się w zabytkowych budynkach, mieszczących się w samym centrum tej perełki andaluzyjskiej architektury. Chętni, którzy przybyli o dzień wcześniej, mogli również posłuchać jednodniowego sympozjum XVI JORNADAS-HISPANO RUSAS DE TRADUCCIÓN E INTERPRETACIÓN na temat przekładu w kombinacji rosyjsko-hiszpańskiej. Trzeba przyznać, że wykłady tego dnia były niezmiernie ciekawe – widać, że zgromadziły prawdziwych specjalistów w swojej dziedzinie. Nie zabrakło w tej części również reprezentacji z Polski – dr hab. Edyta Silvia Waluch-De la Torre z Uniwersytetu Warszawskiego opowiadała o czynnikach psychologicznych wpływających na tłumaczenie symultaniczne, które badała podczas swojego pobytu na Uniwersytecie w Grenadzie jako stypendystka Programu im. Bekkera.
9 lipca rozpoczęła się z kolei właściwa konferencja slawistyczna. Podczas inauguracji gości przywitał m.in. prof. Simón J. Suárez Cuadros, dyrektor sekcji filologii słowiańskiej na Uniwersytecie w Grenadzie. Następnie wykład plenarny wygłosiła prof. Laura Janda z Norweskiego Uniwersytetu Arktycznego. Opowiadała o programie SMART autorstwa swojej grupy badawczej, opierającym się na badaniach korpusowych, który przeznaczony jest do wspomagania nauki języka rosyjskiego jako obcego. Po części oficjalnej, uczestnicy rozeszli się do swoich sekcji, które podzielone były zarówno według obszarów tematycznych, jak i języków. Wystąpienia można bowiem było wygłaszać w jednym z następujących języków: po angielsku, po hiszpańsku, po rosyjsku, po polsku, po czesku, po słowacku, po chorwacku, po czarnogórsku, po macedońsku, po bułgarsku i po serbsku – jak na prawdziwą konferencję slawistyczną przystało. Tematy wystąpień zaś koncentrowały się wokół takich oto obszarów: media, dyskurs polityczny oraz stosunki międzynarodowe; przekład ustny i pisemny; literatura i kultura krajów słowiańskich; językoznawstwo; historia, kultura i światopogląd; nauka i metodyka języków słowiańskich. Każdy więc mógł znaleźć coś dla siebie.
Jako jedno ze szczególnie interesujących wystąpień w języku polskim, należy wymienić tu prezentację dr Ilony Narębskiej z Uniwersytetu w Alicante, która opowiadała o swoich doświadczeniach związanych z nauczaniem języka polskiego hiszpańskich studentów.
Organizatorzy konferencji zadbali również o to, aby uczestnicy nie tylko doznali wielu przeżyć naukowych, ale i artystycznych, kulinarnych oraz krajoznawczych, a więc zapewnili zarówno zwiedzanie Grenady z przewodnikiem, występ flamenco, jak i pożegnalną kolację.
Myślę, że nikt nie wyjechał z Grenady rozczarowany, a większość uczestników z przyjemnością powraca do wakacyjnych wspomnień – pisząc artykuł pokonferencyjny do czasopisma elektronicznego Mundo Eslavo wydawanego przez Uniwersytet w Grenadzie.
Magdalena Zakrzewska-Verdugo, Uniwersytet Komeńskiego w Bratysławie
Информация
Смотреть также
Wokół sztuki w miejscach śmierci. Rozmowa z Profesor Haliną Taborską
„Książka Haliny Taborskiej (...) jest swoistym wykładem estetyki wyrosłej na aktach antyhuministycznego występku. Realnie rzecz ujmując – wstępem do takiej „estetyki”, w którym otrzymujemy bardzo starannie opracowany dokument rozmaitych obiektów, form materiałowo-przestrzennych, „instalacji”, murali, organizacji muzealnych i działań dokumentacyjnych. A zatem różnych istniejących w przestrzeni publicznej form pośredniczących w naszym „widzeniu” niewobrażalnej zbrodni lub form „oślepiania”, chroniącego przed desktrukcyjnym działaniem jej ponownego zobaczenia. Książka, kolekcjonując niejako owe praktyki, ukazuje ich charakter i wielość. Zgromadzony w niej materiał badawczy i akademicki warsztat czynią z niej literaturową pozycję niezbędną nie tylko w badaniach wojennych zbrodni w Europie, ale – zwłaszcza w dziedzinie kulturoznawstwa, antropologii kulturowej i historii sztuki – badaniach symbolicznej reprezentacji masowych zbrodni.” (dr hab. Jan Stanisław Wojciechowski, prof. Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie - z recenzji zamieszczonej na okładce)
Wywiad z prof. Anną Frajlich, emerytowaną wykładowczynią Polish Studies na Uniwersytecie Columbia
Profesor Anna Frajlich, uznana poetka z kilkudziesięcioletnim dorobkiem, która w wyniku kampanii antysemickiej opuściła Polskę w 1969 r., od lat mieszka w Nowym Jorku. Obroniła tu – na wydziale slawistycznym New York University – pracę doktorską poświęconą dziedzictwu starożytnego Rzymu w srebrnym wieku poezji rosyjskiej i przez 34 lata, od 1982 do 2016 roku, była wykładowczynią na Wydziale Slawistyki na Uniwersytecie Columbia. Obecnie, od ośmiu lat na emeryturze, nadal aktywnie uczestniczy w amerykańskim i polskim życiu literackim, biorąc udział w spotkaniach, konferencjach – a także rozmowach. Jedną z nich przeprowadził Przemysław Górecki w nowojorskim mieszkaniu badaczki i jej męża.
Polonistyki poza Europą: historia i perspektywy polonistyk w wybranych krajach Ameryki Łacińskiej i Azji Wschodniej
Proponowany artykuł ma na celu wskazanie genezy ośrodków polonistycznych funkcjonujących poza Europą, tj. w Ameryce Łacińskiej (ze szczególnym uwzględnieniem Brazylii i Argentyny) oraz w Azji Wschodniej (głównie w Japonii, Chinach i Korei Południowej), a także porównanie ich współczesnych wyzwań. Zaproponowany temat stanowi istotny wkład w rozwój projektu „Geopolonistyka”, ponieważ wynika z potrzeby refleksji nad charakterem i rolą polonistyk pozaeuropejskich, dostarcza pogłębionej analizy ich funkcjonowania w odległych i odmiennych kontekstach społeczno-kulturowych. Ujęcie to rozszerzy mapę światową ośrodków polonistycznych o instytucje rzadziej poruszane w publicznych dyskusjach nad studiami nad językiem i kulturą polską. Publikacja ta może w pewnym stopniu przyczynić się do integracji środowisk polonistycznych na świecie, wspierając główne założenia projektu „Geopolonistyka”. Może również stać się punktem wyjścia do dalszych badań nad globalnym zasięgiem i dynamiką polonistyk. Stanowi też odpowiedź na rosnące zainteresowanie badaniami nad polonistyką globalną, które rozwijają się w ramach polonistyki komparatystycznej czy glottodydaktyki.
Bezcenne świadectwa krajobrazu, czyli środowiskowa historia literatury w praktyce (część 2)
Klaudia Węgrzyn rozmawia z doktorem Marcinem Buczyńskim, redaktorem Wydawnictwa Uniwersytetu Śląskiego