Od wierszy Tuwima do lauru I stopnia. Spotkanie z Martą Ravanelli i Marią Chabrzycką-Białek

Agnieszka Gulcz, uczennica Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Gdyni oraz Aleksandra Palowska, absolwentka Liceum Ogólnokształcącego Zakonu Pijarów w Krakowie, poznały się podczas zawodów 56. Olimpiady Literatury i Języka Polskiego. Obie osiągnęły w niej maksymalny wynik. Zgodnie podkreślają, że sukces zawdzięczają determinacji i kolejnym podejściom do zawodów, podczas których nie tylko opanowały wiedzę o literaturze i języku polskim, ale także rozwinęły umiejętności miękkie, takie jak autoprezentacja i radzenie sobie ze stresem.

W Polsce Olimpiada Literatury i Języka Polskiego jest prowadzona od jesieni 1970 roku. Poza Polską – od jesieni 1989 roku: najpierw powstała na Litwie, potem we Lwowie, na Białorusi, na Łotwie, na całej Ukrainie, w Czechach, w Rumunii, w szkołach prowadzonych przez Ośrodek Rozwoju Polskiej Edukacji za Granicą (ORPEG).  Gdyby policzyć uczestników, którzy przyjechali spoza Polski do Warszawy na zawody III stopnia, w marcu lub kwietniu każdego roku, byłaby to spora grupa: ponad 300 osób z Litwy, ponad 100 – z Łotwy, trochę więcej z Białorusi, około 200 z Ukrainy i mniejsze grupy z innych państw. Losy laureatów i finalistów spoza Polski potoczyły się bardzo różnie.

Pierwszą część rozmowy z laureatkami Olimpiady Literatury i Języka Polskiego z Litwy i Łotwy, które obrały drogę polonistyczną i obecnie pracują naukowo, zakończyliśmy wspomnieniem osób, które szczególnie zapadły naszym Rozmówczyniom w pamięć. Wspomnieliśmy nauczycieli, który odegrali kluczową rolę w inspirowaniu młodzieży do zgłębienia zagadnień polskiej literatury i kultury oraz języka polskiego. Rola nauczycieli jest szczególnie godna podkreślenia. Angażują się w pełni w przeprowadzenie swoich uczniów przez zawody olimpijskie, bez gwarancji, że młodzi ludzie odniosą w nich sukces i wybiorą dalej drogę polonistyczną. Znaczna część laureatów ukończyła polonistykę lub inne filologie, ale niektórzy wybrali ekonomię, nauki społeczne, prawo, stosunki międzynarodowe, nauki ścisłe.  Nasuwa się pytanie: co udział w olimpiadzie daje młodym ludziom, którzy decydują się na podjęcie studiów na całkowicie innych kierunkach naukowych? 

„Geopolonistyka” – innowacyjny projekt cyfrowy obejmujący badania dokumentacyjne i naukowe, którego sercem jest interaktywna mapa polonistyki światowej, przynosi wymierne efekty w postaci opracowań i publikacji. Portal działa w strukturach „Biuletynu Polonistycznego” i funkcjonuje jako wirtualny pomost pomiędzy kulturami. Jego celem jest mapowanie, dokumentowanie i promowanie dawnych oraz współczesnych ośrodków studiów polonistycznych na całym świecie.